ايست

امروز که شانزده خرداد هشتاد و شش هست يادم آمد سه سال پيش در همچين روزهايي اولين پست وبلاگ شخصي ام را در پرشين بلاگ ارسال کردم ( بعدا منتقلش کردم به بلاگفا و بعد  پارسي) البته از يک سال قبلش پستهاي پراکنده داشتم . از آرشيو بيرونش کشيدم تا با خودم تاملي کنم سه سال عمر بسته زبان را به چه گذراندم... شما هم تفکري کنيد... سه سال يا سه ماه يا حتي سه دقيقه براي خواندن اين چند خط....

12 خرداد 1383

دل حريم کبرياست

حجت الاسلام و المسلمين برهاني : مرحوم آقاي واعظ زاده خوانساري که از علما و بزرگان عرفان و اهل منبر بود با امام خيلي مانوس بود .يک روز به من گفت : آقاي برهاني امروز بيا به زيارت حاج آقا روح الله برويم . به محضر امام رفتيم . با توجه به سوابق رفتاري که اين دو با هم داشتند امام به او فرمود : آقاي واعظ زاده ما به خاطر رفاقت با شما هميشه بهره را هم مي برديم . چه از مباحث علمي و چه از اشعار ادبي . تا امام اين را فرمود مرحوم واعظ زاده شروع کرد به خواندن رباعي :

گير همه کس کمند و من ابرويت                 جويد همه کس هلال و من ابرويت

در دايره دوازده برج تمام                             يک ماه مبارک است آن هم رويت

امام هم في البداهه اين رباعي را در پاسخ او فرمودند :

گشود چشم نگارم زخواب ناز از هم              نظر کنيد در فتنه گشت باز از هم

تو در نماز جماعت مرو که مي ترسم        کُشي امام و بپاشي صف نماز از هم

بعد مرحوم واعظ زاده شعر معروف مولوي را خواند که :

بشنو از ني چون حکايت مي‌کند                   وز جدايي ها شکايت مي‌کند

امام در پاسخ فرمودند :

نشنو از ني کآن نواي بي نواست                 بشنو از دل کآن حريم کبرياست

ني بسوزد تل خاکستر شود                        دل بسوزد خانه دلبر شود

برداشت‌هايي از سيره امام خميني ( ره ) - ج ۲ - ص ۱۷۷