۱- مرحوم مقرم

حضرت زينب دختر امير المومنين (ع) در خطبه اش وقتي که اشاره به سکوت کرد ، خباثت و دنائت و پستي ابن زياد را براي مردم بيان کرد و آن جمعيت متراکم را منقلب نمود .

۲- شيخ جعفر نقدي

بدان که فصاحت علوي و بلاغت مرتضوي از حضرت علي (ع) به دخترش به ارث رسيده و اعراب که اهل فصاحت و بلاغتند به اين مطلب گواهي مي دهند که زينب کبري در سخنراني همچون پدرش علي (ع) بوده است .

۳- اسد حيدر

زينب (س) يزيد را به گونه اي مورد خطاب قرار داد که وي را از آن تسلط و قدرت ظاهري پايين آورده و گويي بنده اي گنهکار در دست بانويي بزرگوار است و وي او را نکوهش و ملامت مي کند .

۴- علامه مامقاني

کسي که در خطبه هاي زينب بنگرد مي فهمد که فصاحت و بلاغت او به حدي است که گويا از زبان علي (ع) سخن مي گويد .

۵- ابو نصر لبناني

حجت و قوتي که از زينب در واقعه کربلا و پس از آن ديده شد ، جرأت و بلاغتي که از او به چشم خورد به ميزان و درجه اي است که حتي بدان مثال زده مي شود . از ديگر اسراي اهل بيت بيشتر از زينب جرأت و فصاحت و بلاغت ديده نشد .

۶- فريشلر ( نويسنده غربي )

ايراد آن نطق در کوفه ثابت مي کند که آن همه مصايب و  سختي ها نتوانسته بود روحيه آن زن را متزلزل کند ،‌در صورتي که اين خطر وجود داشت که در همان حال سخنراني او را به قتل برسانند .

۷- ابن حجر عسقلاني

او مجسمه شجاعت و شهامت بود ، روحي قوي و همتي بلند داشت ،‌او داراي قدرت روحي عظيم ، منطقي پايدار ، قوت بياني فوق العاده ،‌دليل و برهاني قاطع بود که حيرت مورخان را برانگيخته است .

منبع : کتاب زينب کبري (س) عقيله بني هاشم / حسن الهي (بوته کار )