سفارش تبلیغ
تبلیغات در پارسی بلاگ

فیلم های ریلی

ارسال‌کننده : فاطمه درخشان در : 94/1/25 12:6 عصر

افتتاح قطار قم-تهران برای ما، مسافران همیشگی این مسیر، اتفاق مبارکی در عرصه حمل و نقل ریلی بود. گرچه آن اوایل فروش اینترنتی بلیط میسر نبود، تنها یک نوبت رفت و برگشت در روز داشت و هر روز بیم آن داشتیم که از کمبود مسافر کل برنامه قطار لغو شود. اما شکر خدا تا امروز که بیشتر از یک سال از افتتاح قطار پردیس این مسیر می گذرد امورات ما را تا حدی گذرانده و دل شوره جاده و سرعت و سبقت را کمرنگ کرده.

 

در یکی از اولین سفرهایم با این قطار، حدود نیم ساعتی که از آغاز حرکت گذشت مانیتورهای نصب شده در سقف راهرو را روشن کردند و فیلمی که اسمش را خاطرم نیست شروع به پخش شد. فیلم بسیار کسل کننده ای بود که نیم ساعت بیشتر نتوانستم تحمل کنم؛ البته زمان بندی پخش فیلم هم با طول مسیر تناسب نداشت و قطار به مقصد رسید و فیلم به انتها خیر!

 

سفرهای بعد معمولا فیلم نمی گذاشتند. گذاشم به حساب امتناع انطباع کبیر در صغیر! و محدودیت زمانی. اما چند ماه پیش در یک عصر دلپذیر زمستانی که از تهران برمی گشتم یک فیلم جنگی مناسب -که اتفاقا چند روز قبلش هم از تلویزیون پخش شده بود- نمایش دادند. تعجب کردم از این حسن سلیقه؛ ولی متاسفانه برای شنیدن صدای فیلم هرکس باید از هدفون شخصی استفاده می کرد که همراه نداشتم.

 

این هم گذشت تا هفته پیش که در کمال ناباوری دیدم فیلم «فرشته ها با هم می آیند» پخش می شود. با صوت مناسب و تصویر واضح؛ که با وجود تکراری بودنش از سر به تماشا نشستم و لذت بردم. مسئولین قطار داشتند کم کم سطح انتظاراتم را بالا می بردند. حدسم این بود که در سفر بعدی شاهد آخرین فیلم های برگزیده جهان و برندگان اسکار و امثالهم خواهیم بود. برای خانواده از تعجبم در انتخاب فیلم که گفتم تازه روشن شد علت این کار چه بوده. ظاهرا در یکی از سفرها یک فیلم دسته چندم اتوبوسی با همان بازیگرهای همیشگی و فیلمنامه های آبکی پخش کرده بودند و چند نفر از مسافرین که روحانی هم بودند اعتراض کردند. البته اگر من هم در آن قطار حضور داشتم ساکت نمی نشستم. معمولا تیپ مسافران قم-تهران افراد ظاهرا فرهیخته گونه ای هستند که سفرهای کوتاه تحصیلی، زیارتی، کاری یا درمانی دارند و کمتر می بینید با چمدان های کمرشکن یا از سر تفریح و بیکاری عازم سفر شوند و همین جو را متفاوت کرده. با تطابق دادن زمان حوادث به نظر رسید که پخش فیلم مذکور آخرین واکنش مسئولین قطار برای رضایت مخاطبین بوده و در حین پخش هم کاملا مشخص بود که همگی جذب فیلم شده اند و با دقت تماشا می کنند.

 

این جریان فیلم های پخش شده در قطار قم-تهران برایم جالب شد. چون همیشه با فیلم های اتوبوسی مشکل داشتیم و انگار که رسم ناگفته ی سفر با اتوبوس باشد دیگر اعتراضی هم از کسی بلند نمی شود. اکثرا فیلم هایی در کمال لودگی و بی محتوایی که با هر طرز تفکر و عقیده ای هم که بخواهی تماشا کنی باز هم به ثانیه ای نمی ارزد. این روزها داشتم این پدیده ارتقای کیفیت فیلم های قطار را در ذهنم مرور می کردم و به جسارت آن روحانی احسنت می گفتم و تسری اش دادم به همه مسائل پیرامون خودمان که چه بسا موضوعاتی که اکثرا از آن رنج ببرند و اگر کسی زبان به انتقاد بگشاید مابقی همراهی می کنند؛ اما متاسفانه انگار که گرد رخوت و بی تفاوتی پاشیده اند روی جماعت.

 

این بی تفاوت نبودن و حد و حدودش را بعدا  بیشتر باید باز کنم. فقط این نکته را اضافه کنم دیروز در همین قطار تمام یک ساعت و خرده ی مسیر فیلمی را پخش کردند که مزایا و نکات آموزنده ی جالبی داشت که بماند و در مقابل عنوان اصلی فیلم کاملا در حاشیه قرار گرفته بود. پخش یک ساعته ی انیمیشن «پت و مت» تحولی نوین در عرصه پخش فیلم ریلی بود که تمام معادلات ذهنی ام را مخدوش کرد!!!

آخر نتوانستم فرمول رو به پیشرفت پخش فیلم ها را کشف کنم؛ اما همینکه انسان همواره در حال تلاش و بهبود شرایط باشد خودش یک گام به سمت موفقیت است. مگر نه؟




کلمات کلیدی :

الکسا